ترانه ها و شاعرانه ها

X

ترانه ها و شاعرانه ها

سالم پوراحمد


	تو را از دامنه سه ترانه ی دیگر از من ( سالم پوراحمد ) تحت عناوین پاییز رنگارنگ ، پیوند دو گل و ترانه ی میلاد علی ( ع ) در مرکز موسیقی صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران در حال آهنگ گذاری هستند. بعد از ساخت و پخش ان شاء الله لینک آن ها در اختیار علاقه مندان قرار خواهد گرفت. و اما شعر: گفتی تلخی زبانی قند در گلویت می سوزانَد و ضربان تند تلنگری شاخه هایت را از سیب می تکانَد کسی نفهمید چرا تولد جنینی نارس قفل از جمجمه ات شکست در قله به اهتزاز ایستادی و دستانی تو را از دامنه به سنگ سماجت بستند و تو صخره ها را از برف پوشاندی که مبادا خراش بردارند \|+\| نوشته شده توسط سالم پوراحمد در دوشنبه بیست و پنجم اردیبهشت 1391 \|


	صدا چرا شب بی ستاره ، روز خاموشه چرا این آدما دیوار همدیگن سکوته وُ درا رو به صدا بسته س به این شهر این دژ ویرونه چی میگن چرا این جاده روُ به دره لم داده چرا اون پنجره پلکاشو خواب برده چراغ از شعله خالی ، رابطه خاموش چرا این شهر رو انگار آب برده پلی نیس، دست ها این سو و آن سو گم چشا رد کسی رو پی نمی گیرن توُ این غارای سرد و خفه و بن بست صداها بی صدا گمنام می میرن غلاف از دشنه خالی* ، قلب ها سوراخ مسیر رفت و برگشت نفس ، بن بست بهار عاطفه از رنگ و رو رفته سکوته وُ درا رو به صدا بسته ست ------------------------------------------------------------ * این تیکه (غلاف از دشنه خالی) الهامی است از این بیت زیبای شاعر توانا بهروز سپیدنامه : غلاف از دشنه خالی گشت و مردی بر زمین افتاد و بر رخسار زرد مادری در خواب چین افتاد... \|+\| نوشته شده توسط سالم پوراحمد در سه شنبه بیست و نهم فروردین 1391 \|


	خاطره هات چرا کلاغ پَر شدن چی پیش اومد، چی شد که ویرون شدی چطوری شد که درب و داغون شدی آرزوهات چی شد که پرپر شدن خاطره هات چرا کلاغ پَر شدن دوز و کلک تو که سرت نمی شد حرفای بدبد باورت نمی شد ساده بودی، آبی و آسمونی بی شیله پیله، مث مهربونی توُی مرام تو دورویی نبود احساس تلخ کینه جویی نبود آبِ زلال سر ِ چشمه بودی همیشه با ناز و کرشمه بودی هر کی بهت نگا می کرد آب می شد توُی چشای عسلیت خواب می شد آسمون صفای تو یه رنگ داشت ستاره توُ دلای خسته می کاشت چی شد، چرا خسته شدی، بریدی مث ستاره از شبم پریدی ماهی که توُی چشم تو می رقصید دست کی اومد اونو آهسته چید تموم رؤیای تو عشقمون بود وا شدن پنجره مشقمون بود حالا چرا پنجره ی تو بسته ست پلکای شب چرا خمار و خسته ست قول و قرارات سر جاش نمونده زندگی رو کی از چشات پرونده دوز و کلک بازی کی یادت داده خونه براندازی کی یادت داده یه رنگی از مرام تو کی پرید مهربونی کی توُ چشات ته کشید زلالی نگاتو کی به هم زد ویرونیتو بگو که کی رقم زد شیرینی لهجه ی نازت چی شد زمزمه های دلنوازت چی شد صدای سازت چرا خاموش شده چرا صدای تو فراموش شده با این همه کی می پری توُ نبضم کی دستاتو می ذاری باز رو نبضم تب دارم امشب واسه دیدن تو دل توُ دلم نیس واسه چیدن تو طور دیگه به زندگی نگا کن دامن دلواپسی رُ رها کن بذار هوایی بخوره شبامون ستاره ریزون بشه شب نگامون \|+\| نوشته شده توسط سالم پوراحمد در چهارشنبه بیست و ششم بهمن 1390 \|


	« شبیه یک شبح » ترانه ي (آشتی) سروده ي من(سالم پوراحمد) با صداي زيباي حميد فولادي و آهنگسازي آقاي رحمت الله وطن دوست روي آنتن شبكه هاي صدا و سيماي جمهوري اسلامي ايران رفت اين هم يك غزل تازه ازمن به نام « شبیه یک شبح »: به دوش پلکِ خسته می کشم سنگینی غم را کجا خالی کنم این اشک های داغِ نم نم را یکی دارد به آرامی ولی پیوسته می ریزد به رگ های تن من تلخی مرگ آور سم را به هم می ریزد او آرامشم را سرد و سرسنگین و قاطی می کند دیوانه وار اعصاب آدم را فرشته نه ، شبیه یک شبح از دور می آید و خالی می کند روی سرم خاک دو عالم را سر ناسازگاری دارد وُ می دانم آخر سر نصیبم می کند این زلزله، ویرانی بم را \|+\| نوشته شده توسط سالم پوراحمد در یکشنبه بیست و پنجم دی 1390 \|


	نوشته زیر توسط شاعر عزیز و توانا جناب آقای نادر جابری تحریر شده که همین جا از زحمات ایشان سپاسگزارم. ادامه مطلب \|+\| نوشته شده توسط سالم پوراحمد در دوشنبه هفتم آذر 1390 \|


	آژیر خنده هایش خاک شدند اشک هایش پرنده شلیک قهقهه ی چلچله ها بلوغش را به چاردیواری خانه پاشید سراسیمه ، سارا را بغل کرد یاس ها را بوييد دستی بر خاطره ها کشید چندتایی را در چمدان جا داد کودکی هایش جا نشدند؛ جا گذاشت مریم و عسل و مینا داغ ، بر گونه هایش لغزیدند رؤیا و غزل و لیلا گیج ، در شقیقه اش پیچیدند منگ در جنجال آژیرها پدرش را پیدا کرد - مادر کو؟ - با سارها رفت - بی من؟ - نه، با خاله زیبا رفت سنگین وساکت و سر به راه راه افتاد سارا را سخت در آغوش فشرد بغض ها را کول کرد و با خود برد بیچاره پدر با این همه دلتنگی چگونه دق نکرد و نمرد \|+\| نوشته شده توسط سالم پوراحمد در جمعه بیست و دوم مهر 1390 \|


	از عشق . . . بی تکلم تکرار گام تو را پلک می زنم نزدیک تر بیا که از عشق به تو نزدیک تر منم \|+\| نوشته شده توسط سالم پوراحمد در چهارشنبه سیزدهم مهر 1390 \|


	منو یادت بیار حالا با این همه یادگاری من چیکار کنم بگو با این همه بدبیاری من چیکار کنم روزا بد می گذره ، دنیا هم که بد تا می کنه ترسم اینه اگه کم بیاری من چیکار کنم من از هرچی هست و نیس می گذرم اما از تو نه بذا دنیا روسرم خراب بشه خیالی نیست حس و حال من تویی، می خوام که دنیا نباشه دنیارو می خوام چیکار، وقتی که حس و حالی نیست دوس دارم سر به سر دیوونگی هات بذارم تو هم هی غم روی غم های دوباره م بذاری بزنی تو ذوقم و حسمو لَت و پار کنی زخممو نمک بپاشی، اشکمو در بیاری گونه هاتو روی لب های تنوریم بذاری گونه هامو روی لب های تنوریت بپزم بپرم توُ حس ِ یک فرصت کم حوصله و لبای سرخ اناریتو ببوسم بگزم دیدنت محاله اما دلمو خوش می کنم خدارو چی دیدی شاید اومدی سر قرار خوابو کت بسته می ذارم یه گوشه خاک بخوره وقتی جات خالیه اینجا، خوابو من می خوام چیکار خوندنی ترین کتابی، قصه ی دنباله دار ! تاحالا صد دفه خوندمت ، تمومی نداری سخته گفتنش، می گم، گلایه هم نمی کنم : راستی اصلاً شده یک بار منو یادت بیاری \|+\| نوشته شده توسط سالم پوراحمد در سه شنبه هشتم شهریور 1390 \|


	غزه در بن بست ماه به وعده گاه نیامد وستاره ها یکی یکی به سمت چاله ها شلیک شدند بن بست ها قد کشیدند و دیوارها قد غزه ، روی دست عدالت باد کرده بود و حقوق بشر را سربازی اسراییلی به جیب زد فریادها گره گره کلافه شدند چشم ها گوشه گیر و خواب ها خزنده روزها به غار راه ها به تابوت ختم شدند رشیدها خط خوردند و از غزه کم شدند \|+\| نوشته شده توسط سالم پوراحمد در پنجشنبه بیستم مرداد 1390 \|


	برای غزه ی در بند قرق شد شهر و سگ ها سررسیدند پرستوها به پستوها خزیدند تتق تق تق ، تتق تق تق ، تتق تق مسلسل ها جهنم آفریدند \|+\| نوشته شده توسط سالم پوراحمد در دوشنبه بیست و هفتم تیر 1390 \|


	خلاصه ي سخنراني من در رونمايي ازمجموعه شعر(در آستانه ي خورشيد) سروده ی : نبی احمدی ناشر : انتشارات زانا چاپ اول 1389 ، ایلام عکاس: علی شکری در مورخه ی 19/3/90 در حوزه ی هنری ایلام با سخنرانی نگارنده ی این سطور وحضور جمعی از اساتید و شاعران برجسته، از مجموعه ی شعر «در آستانه ی خورشید »، سروده ی نبی احمدی شاعر توانای آبدانانی رونمایی به عمل آمد که خلاصه ای از آنچه در این محفل صمیمی ارائه گردید در زیر آورده می شود: ادامه مطلب \|+\| نوشته شده توسط سالم پوراحمد در یکشنبه دوازدهم تیر 1390 \|


	. . . برگشت سر وعده نیامد، باردیگر مرتضی برگشت وخط دیگری زد روی بید و بی صدا برگشت نه شب مهتابی و نه کوچه ها از زمزمه لبریز پراند از پلک خود خواب و به سمت ناکجا برگشت قدم برداشت سنگین و به تلخی زیر لب نالید : « خدایا گریه هم کاری ست » لرزید و صدا برگشت ، « خدایا گریه هم کاری ... » که از پشت سرش دستی ، به روی شانه هایش زد: تویی تو ... مرتضی برگشت ، - مليحه اين تويي . . . تو. . . تو. . . خدايا خواب مي بينم - نه دیوانه ، خودم هستم که از بیراهه ها... برگشت ، - نگو، نه ، روزهای سختی از رو برده ای شیرین خدا را شکر عشقم سالم از آنتالیا برگشت چه فرصت ها که رفت و گم شد و از سر گذشت آتش ولی فرصت فراوان ریخته رو دست ما... برگشت ، - نگا کن مرتضی ، دستم ، دلم ، می لرزد از ... ای وای ! - چه شد ؟ - بازم خماری به رگ من مرتضی برگشت نقد آقای علیرضا نوری شاعر توانا بر غزل فوق : مهمترین نقطه قوت این غزل، خروج از توافق با مخاطب است در خارج از شعر ، مصرع ها به سمت استفاده از فضای داستان در حرکتند. شاعر مدام در پی طراحی شعری پلی فونیک است که تا حدود زیادی هم موفق بوده است و در کنار آن با نزدیک شدن به زبان محاوره که ناخودآگاه باعث گریز از زبان اقتدار و مسلط هم شده ، به امروزی تر شدن شعر کمک کرده است ؛ تا جایی که در بعضی از مصرع ها فضا آنچنان شخصی و فردی است که تنها با همین زبان محاوره قابل بیان است ؛ هرچند به برجسته سازی هم نزدیک شده ، اما مخاطب را مرعوب نمیکند. شاعر از استفاده ی سنتی قافیه و ردیف به سمت سطحی ژرف تر حرکت کرده و به این وسیله فضای بزرگتری برای مفهوم ذهنی اش ایجاد کرده و در کنار آن استفاده از وزنی روایی به انتقال مفهوم کمک شایانی نموده است. شاعر از فضای نوستالژیک استفاده کرده و تصویر کشیدن خط بر روی بید نیز به حضور بهتر مخاطب کمک کرده و تا پایان هم سعی در حفظ این فضا دارد و اتفاقاً موفق هم بوده است. آقای رجب بذر افشان شاعر توانا نیزراجع به این غزل گفته اند: روایت در چارجوبه ی فرم گردش دارد و به دلیل بازتاب های اجتماعی تلاش در عینی شدن رفتار و کارکرد شخصیت ها از خصیصه های این شعر است. آقای نادر جابری شاعر توانا نیز نظرشان را راجع به غزل فوق چنین بیان داشته : شاعر در دو بیت نخستین ، خویش راوی یک داستان مینی مال است که در غزل اتفاق افتاده و در ابیات بعدی نقش وی به عنوان راوی ماهرانه کمرنگ شده و مابقی ماجرا از زبان خود شخصیت های داستان شنیده می شود کلمات به خوبی تصویر سازی شده اند آنگونه که خواننده خویش را شاهد یک ماجرا می پندارد... واژه ی« برگشت» در این غزل وظایف مهمی را عهده داراست که آن را از ردیف بودن صرف خارج کرده است. چند صدایی ، ایهام و پرداخت تصاویر به لطف همین واژه اتفاق افتاده است. شاعر به خوبی از عهده ی فضا سازی لازم بر آمده و یک مضمون روایی اجتماعی را در قالب غزل خلق کرده است که اگر اثر را به نثر برگردانیم تبدیل به یک داستان کوتاه ( مینی مال ) می شودو این یک اتفاق است . آقای سامان بختیاری دیگر شاعر گرانسنگ گفته اند: شعر با یک غافلگیری روایی رخ می دهد یا بهتر است بنویسم اتفاق می آفتد در واقع این غافلگیری به سبب پرداخت روایتی است که شاعر در پی آن است تا مخاطبش را به دنبال خود بکشاند . روایت به قسمی بیان شده است که در شعر حالات کاراکترها را به تصویر می کشد مثلن در بیت سوم سنگین قدم برداشتن حالتی است متصور برای عاشقی مایوس . دیالوگی که در ابیات بعدی شکل می گیرد به راحتی مخاطب را از پی خود می آورد در واقع در این غزل روایی عاشقانه دیگر نشانی از روابط دو دویی نیست مثل فرهاد و شیرین یا یوسف و زلیخا تنها هر چه هست واگویه ی عشقی است میان دو نفر ناشناس و این تلاشی است که پور احمد برای ساخت درامی مختص به خود دارد . اگر چه در سیر عمودی غزل پور احمد این روایت را بیش از حد به اتق خصوصی خود سوق می دهد و در قافیه ای مثل آنتالیا شاعر از نفس می افتد اما روایت نرم در این شعر با صداگذاری های به موقع تا حدی توانسته است شعر را به سطوح بالاتر خود برساند \|+\| نوشته شده توسط سالم پوراحمد در شنبه بیست و یکم خرداد 1390 \|


	شعر از : سالم پوراحمد خط از : محمد پیرانی،استاد فوق ممتاز خط ومدرس انجمن خوشنویسان ایران \|+\| نوشته شده توسط سالم پوراحمد در چهارشنبه چهارم خرداد 1390 \|


	مغرور گوشم ازاین حرفای گنده پُره طرزنگات حوصله مو می خوره افاده هات عفونت اند و ویروس خاطره هات باکتری اند و کابوس چرک غرورت حالمو به هم زد پیسی گرفته هرکی ازتو دم زد قورت بده اون عصای لعنتیتو بپوشون اون چهره ی نکبتیتو راه که می ری نکبت ازت می ریزه کثافت و لعنت ازت می ریزه گذشته هاتو یه فلش بک بزن ! به گوشی همسایه ها تک بزن ! هرکی تو رو دیده پشیمون شده کلافه و گیج و پریشون شده به رُخ نکش کفشای کابوئیتو دُرُس بذار کلاه شاپوئیتو حرفای تند و تیزتُ غلاف کن لامپ چشای مسخره ت رو آف کن گِل بگیراون دهان گنده گوتو روده درازیای توُ به توُ تو Goخرطومتو جمع کن عمو ،فینیش، Noپرستیژ و افاده هات دیگه بالا نیارسگای اون رویی تو خط بزن اون غرورکابویی تو راستی کلاس گذاشتنات منی چند؟ بورس محل نذاشتنات منی چند؟ تیپ اتو کشیده تو چن می دی؟ پیپ توتون ندیده تو چن می دی؟ پاپیونت پروانه هاروپَرداد ! به کفترا ویزای بال و پر داد ! اُدکلونت عطرگلا رو پروند ! قدوقواره ت قدسرو و شکوند ! جمع کن عمو کاسه و کوزه ها تو عقب بکش ازخط رویا پا تو چرک غرورت حالمو به هم زد پیسی گرفته هرکی ازتو دم زد بالا نیارسگای اون رویی تو خط بزن اون غرور کابویی تو \|+\| نوشته شده توسط سالم پوراحمد در یکشنبه چهارم اردیبهشت 1390 \|


	چهار شعر کوتاه 1- خواستم بروم نتوانستم انگشتم لای موهایش گیربود 2- خواست برود نتوانست دستش توی جیبم گیر بود 3- یک شمع هزارشمع یک شب هزارغم شمع ها قطره قطره و من نم نم 4- دوچشم دوحفره دو غار دوسیاهی دوسایه ؛ قارقار \|+\| نوشته شده توسط سالم پوراحمد در شنبه بیستم فروردین 1390 \|


	دوشعر کوتاه 1- رفتنت ، حرفی ست نیامدنت حرفی چه حرف ها که نمی زنند مردم ! 2- نگفتم پا رو دُم کو چه ها نگذار بپر توُ تا در از پاشنه در نیامده این بار \|+\| نوشته شده توسط سالم پوراحمد در دوشنبه هشتم فروردین 1390 \|


	چهار فصل بهار ؛ لانه ای به دنبال پرنده اش تابستان ؛ بوسه ای که می چسبد پاییز ؛ پلک های تو که می ریزند زمستان ؛ جیب های من که می گریند \|+\| نوشته شده توسط سالم پوراحمد در شنبه بیست و یکم اسفند 1389 \|


	پژواک یاد باد ... اد فریاد یاد باد ... اد داد ... اد ... اد ... \|+\| نوشته شده توسط سالم پوراحمد در شنبه چهاردهم اسفند 1389 \|


	جاذبه چشم در جاذبه ی دوار ماه می چرخانم درشتابی شاد و می پراکنم عشق و شعر و ترانه دربی تابی باد \|+\| نوشته شده توسط سالم پوراحمد در پنجشنبه بیست و هشتم بهمن 1389 \|


	آشتی این ترانه به مرکزموسیقی صدا وسیمای جمهوری اسلامی واگذارشده ودرحال تولید است: زندگی بالا و پایین داره نشکن خودتو پیچ وخم داره همه ش نگیری ازمن خودتو قدر وقتا تو بدون فرصتا ابرن که می رن غصه ها فقط میان فرصتو ازما می گیرن بذار آهسته بیان گُلا احاطت بکنن بین قهر و آشتیای تو وساطت بکنن گُل بزن رو موهای باد پر یشونیا خط بکش رو کاکُل لحظه ی حیرونیا خط بزن هرچی غمه تو دفتر خاطره هات پر بده پرنده ی دلخوشیا رو تو هوات چشماتو ببار رو شهر آرزوهام دوباره که داره تو خلوتم یادگاری هات می باره \|+\| نوشته شده توسط سالم پوراحمد در پنجشنبه هفتم بهمن 1389 \|


	اتفاق ۳ گفت : عشق گفتم : پر ید خرشد و خرخره ام را گرفت سگ شد و حنجره ام را در ید ترجمه اتفاق ۳به کردی: وەت ئەنۊو ئشق؟! تا وەتم : ئەڵفڕی، چێ! بیە خەر قوڕ ێم وە قەوچگ داوڕی بیە سەگ قوڕ ێم دڕی. باتشکراز شاعرتواناجناب آقای حبیب جلیلیان به پاس ترجمه ی قشنگش \|+\| نوشته شده توسط سالم پوراحمد در دوشنبه بیستم دی 1389 \|


	اتفاق ۲ کارمن نبود اول او برگشت من فقط نگاه کردم پلک که زد پرت شدم پایین کارآگاه ! کارمن نبود من فقط سرخ شدم او خودش سُرخورد .................................. ترجمه شعرمن به کردی توسط شاعرتواناآقای حبیب جلیلیان هه ڵکه فت" کار م نه ۊ ئه وه ڵ ئه ۊ هه ڵگه ردیاوه م هه نوورستمه پێ چه و گ پرتان که فتمه و خوار کاراگا! کار م نه ۊ م هه ر ڕه نگ له رۊوم په ڕی پاێ خوه ێ له ژێرێ ده رچێ! 02/10/89 http://werber.blogfa.com/ \|+\| نوشته شده توسط سالم پوراحمد در پنجشنبه دوم دی 1389 \|


	به علی اصغر(ع) وکودکی هایش نه راه پس نه راه پیش زمین ایستاد و چشم به سیاهی دوخت تیری ازبیخ گوش زمان رد شد چشم ها پلک زدند و پریدند آسمان دورتر شد چاله ای راه شیری را یکنفس نوشید \|+\| نوشته شده توسط سالم پوراحمد در جمعه نوزدهم آذر 1389 \|


	ترانه ای برای معتادین زمینگیر آی آدماکیه داره می میره بش نفس تازه بدین نمیره چشه چرانفس نفس می زنه زندگی رو واسه چی پس می زنه درسته که دنیا وفانداره درسته که آدموجامی ذاره اما ما که توسینه مون دل داریم افتاده هاروچراجامی ذاریم پیاده شین سواره ها پیاده کمک کنین جانمونه تو جاده چشاش داره دادمی زنه که خسته س نگاش داره می گه که دل شکسته س جوونه و آرزوهاش قشنگن ایناروچشمای قشنگش می گن باالتماس اگه نگات می کنه می خوادبگه داره صدات می کنه درسته که جوونیشو جاگذاشت درسته که توسیاهی پاگذاشت چراغ رویاهاشوروشن کنین کمک کنین پابشه از رو زمین خط بزنین سیاهی رو تو روزاش نمک نپاشین دیگه روی زخما ش آی آدمای آشنای عاشق نفس بدین به خسته های عاشق نامردای زیادی توکمینن عاشقای زیادی رو زمینن عاشقای زمینگیرو نفس شین آدمای بی کس و همنفس شین دود و دم وسیاهی رو کلاغ پر ویرونی وتباهی رو کلاغ پر دیره پاشین فرصتو ازدس ند ین خسته هارو به دست ناکس ندین کاشکی دیگه پانگیره زمستون یه گل بشه صدگل وصدگلستون \|+\| نوشته شده توسط سالم پوراحمد در شنبه سیزدهم آذر 1389 \|


	اتفاق نرفتی ، ایستادم برگشتم دویدی دویدم باد پیچید ، نپیچیدی به تو اصابت کردم خندیدی ترجمه آذری شعر من توسط بنفشه گئتمه دین ،دایاندیم قاییتدیم (سن) قاچدین ( من)قاچدیم یئل بورولدو ،سن بورولمادین من سنه توققوشدوم سن(ایسه) گولدون با تشکرازمترجم خوش ذوق بنفشه ی بزرگوار http://almabagi.blogfa.com/ ترجمه کردی شعراتفاق من توسط شاعرتوانا جناب آقای حبیب جلیلیان هەڵکەفت 1" ت نەچید، م وسام ئەڵگەردیامەو ت دەوید م دەویم بیە واگیژە ت هەر هاتی دایم لە یەک بیدە خەنە. باتشکرازاین شاعرنازنین ودوست داشتنی http://werber.blogfa.com/ \|+\| نوشته شده توسط سالم پوراحمد در شنبه بیست و نهم آبان 1389 \|


	به سامون نرسوندیم به سامون نرسوندیم ، نرسوندیم به دنبال پریشونی کشوندیم همه ش دربه درم خونه به خونه به دنبال دل تو بی نشونه چشات رنگ عسل نگات قشنگه نگات رنگین کمونی رنگارنگه موهات مثل شب یلدا می مونن دوسِت دارم اینو همه می دونن صدات مخمل نازه مخمل ناز بخون واسم بخون با سازو آواز بخون تاجون بگیره دل خسته م بخون تا وابشه پلکای بسته م بذارتاگم بشم تو موج موهات بذارشب بشینم پاگفتگوهات دیگه دست خودم نیس که می خوامت می خوام پرنده شم بیام روبامت دیگه ازلب بومت نپرونیم دیگه تو کوچه ها شب ندوونیم صبوری نمی تونم گُل سنگم هنوزم تو رو می خواد دل تنگم می خوام راهی بشم بیام تو خوابت من آواره ی خونه خرابت خراب عشقتم عاشق ترم کن تموم زندگیمی باورم کن \|+\| نوشته شده توسط سالم پوراحمد در شنبه پانزدهم آبان 1389 \|


	جادو برسان مرا تا ماه تا جادو تا آبشار هلهله تا شب تا شلال آن گیسو از تو سیل خاطره ازمن هزار بوسه برای تو تنها تو برای من تنها من برای تو ترجمه شعر من توسط :شاعرتوانا نورمراد رضایی به کردی (جادو) بیا بر‌ه‌سنه‌م تا وه مانگ ، تا جادوو تا وه کل کیشان تافاوو تا شه‌و تا وه پرچ پئ‌چیاگ ئه‌وو گیسئ‌له ده لا تونه‌و هۆر روژیل دوور ده لا منه‌وو پئ‌شکه‌ش هزار ماچ تو ئه‌را م بمین وو م ئه‌را تو \|+\| نوشته شده توسط سالم پوراحمد در پنجشنبه بیست و دوم مهر 1389 \|


	ازسفرکه بازآیی... ازسفرکه بازآیی آیینه ترین پیشانی را پیش چشم تو می گیرم ودست عروس ترین سلام را به گرمی دردست هایت می گذارم ازسفرکه بازآیی چوپی کشان دستمال عفیف اشتیاقم را درمسیرشادترین ترانه خواهم تکاند \|+\| نوشته شده توسط سالم پوراحمد در شنبه سیزدهم شهریور 1389 \|


	دختر قند و عسل ای پَـــــری خاطـــره های قشنگ سنگ صبور من و دل هـای تنگ ای که پس پلک تو شب ، شعله ور از مُــــژه ات ماه مـــن آویــــــزتر بازترین پنــــجره ی رو بــه ماه نشئه ی شیریـــن نخستین نـــگاه راز نهفته پس خــــــواب عمیق جـــلوه ی رویــایی عهـــد عتیق مخمل نــــرم نوســـان و نســـیم کی من و تو باز به هم می رسیم ؟ کـــی گُـــل لبخند تو وا می شود ؟ موی تو بر شانه رها می شــود ؟ کــــی به ترانه ، به ترنم ، به ناز می بری ام تا تب یک خلسه باز؟ کــــی وَ کجا باز دو باره پری ! در تپش تازه ی من می پــری ؟ دخـــتر مهـــتاب شبانگاه راز ! آینـــــه ی صیقـلی عشوه ساز ! بارش بی وقفه ی چشم تــــرم ! پنـــــجره ی بــــاز نسیم آورم ! دختر قند و عسل و ناز و نـی ! کی شود این فاصله ها تا تو طی ؟ پس بـــزن از روی ، نقــاب سیاه در عطــش چشـــمه بیارای مـــاه دامــــن شعله بتـــکان در شبـم غنـــچه ی بوسه بنشان بر لبـم کی به تپش ، کی به کشش ، کی به ناز در رگ من می پری آهسته باز زندگی ام با تو غزل ، بی تو غم بی تو غزل ، تلخ ، عسل بی تو سم تازگـــی فصــل بهــــار و نسیم ! کی من و تو باز به هم می رسیم \|+\| نوشته شده توسط سالم پوراحمد در دوشنبه بیست و پنجم مرداد 1389 \|


	نگاهی به کتاب (شعرمتعهدایران) تالیف مهدی خطیبی توسط من در سایت شعرنو روی آدرس زیرلطفا کلیک کنید: http://www.shereno.com/news2.php?id=9093 \|+\| نوشته شده توسط سالم پوراحمد در دوشنبه هجدهم مرداد 1389